นักโทษไม่สำนึก ค้ายาในคุก สมควรหรือไม่ สั่งตายประหารชีวิต

แม้ว่ารัฐบาล น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร จะเดินหน้า ลุยมาตราการป้องกัน ปราบปรามยาเสพติดอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับโชว์ผลงาน 4เดือนที่ผ่านมา จับได้ 1.4แสนคดี หลังจากที่เข้ามารับงานบริหาประเทศ

ร.ต.อ.เฉลิม กล่าวว่า ผลงานใน 4 เดือนที่ผ่านมา ตำรวจและป.ป.ส.สามารถจับกุม ยาบ้า ได้จำนวน 16,490,000 เม็ด ยาไอซ์ 596.35 กก. เฮโรอีน 200.9 กก. และกัญชา 3,455 กก. ยึดทรัพย์ได้ 632,860,000 บาท ถือเป็นผลงานของตำรวจ และ ป.ป.ส.ที่ร่วมมือกับรัฐบาล

แต่การแพร่ระบาดของยาเสพติดยังคงพบได้ตามหมู่บ้าน ชุมชน สถานศึกษา หรือแม้กระทั่งในเรือนจำ ก็ยังคงพบว่ามีการค้ายาเสพติดโดยที่ผู้รับโทษยังไม่สำนึก จากกรณีตรวจค้นเรือนจำกลางบางขวาง พบโทรศัพท์มือถือ 39 เครื่อง ยาไอซ์จำนวนหนึ่งพร้อมสิ่งของต้องห้ามหลายรายการ

เพราะเหตุใดจึงเกิดช่องทางให้นักโทษยังคงสามารถลักลอบค้ายาเสพติดในเรือนจำได้ ทั้งที่มีเจ้าหน้าที่ ระบบการตรวจสอบความปลอดภัยที่เข้มงวด

พล.ต.อ.อดุลย์ แสงสิงแก้ว รักษาการ เลขาธิการ สำนักงาน ป.ป.ส. จึงได้มีการเสนอ กำหนดโทษแบบเด็ดขาด ด้วยการประหารชีวิต สำหรับการกระทำผิดเกี่ยวกับยาเสพติดขณะต้องขัง ซึ่งเสียงตอบรับก็ดูเหมือนว่าส่วนใหญ่จะเห็นด้วยกับการกำหนดบทลงโทษเช่นนี้ แต่ก็ยังมีบางส่วนไม่เห็นด้วย หากเกิดความผิดพลาด และต้องเอาผิดเจ้าหน้าที่ ที่มีหน้าที่ควบคุมดูแลด้วยเช่นกัน



อย่างไรก็ตาม ประเด็นการประหารชีวิตยังคงเป็นเรื่องถกเถียงกันมาก่อนหน้านี้ องค์กรสิทธิ มนุษย์ชน มีการคัดค้านรัฐบาลให้ยกเลิก โทษประหารชีวิต โดยนำการลงโทษจำคุกตลอดชีวิตมาใช้แทน แต่ขณะเดียวกันก็เห็นด้วยกับโทษประหารชีวิต ภายใต้กฎหมายที่เท่าเทียมกัน และเพื่อเป็นบทลงโทษอย่างสาสม

แต่เมื่อกลับมามองประเด็น นักโทษ ซึ่งได้รับโทษอยู่แล้ว ในเมื่อไม่สำนึกผิดกลับค้ายาเสพติดในเรือนจำ สมควรที่ได้รับบทลงโทษถึงขั้นประหารชีวิตหรือไม่ เรื่องนี้เป็นข้อเสนอมาตรการที่น่าสนใจ ท่ามกลางคำถามว่า

สมควรหรือไม่ และสมควรเอาผิดผู้คุมเรือนจำด้วย อย่างไร

เพราะ เมื่อต้นปี 2554 ที่ผ่านมา มีคดีตัวอย่างที่ 3 ผู้คุมเรือนจำรัตนบุรี เอี่ยวแก๊งค้ายาเสพติดในเรือนจำเขาบิน พบมีเงินหมุนเวียนเฉพาะคุกรัตนบุรี 50 ล้าน โดยเป็นศูนย์กลางเครือข่ายครอบคลุมการสั่งซื้อขายยาบ้าระหว่างเรือนจำรายใหญ่สุด เป็นผู้คอยอำนวยความสะดวกและรับผลประโยชน์จากการค้ายา ผ่านไปยังนักโทษยาเสพติดในเรือนจำ โดยการสั่งซื้อผ่านทางโทรศัพท์ จนในที่สุด กรมราชทัณฑ์ มีคำสั่งด่วนให้เจ้าหน้าที่ทั้ง 3 คนออกจากราชการโดยทันที เป็นกรณีตัวอย่างที่มีการกระทำกันเป็นกระบวนการที่จับได้เท่านั้น

ยังมีนักโทษอีกจำนวนมาก ที่ยังไม่สามารถจับกุมการกระทำผิด แต่การค้ายาเสพติดในเรือนจำ พบเห็นกันมาโดยตลอด ทั้งการลักลอบขนผ่านอาหารจากญาติที่มาเยี่ยม การใช้วิธีบินข้ามกำแพงคุก รวมไปถึงการรู้เห็นเป็นใจของเจ้าหน้าที่

ฉะนั้นการกำหนดความตาย ด้วยการประหารชีวิต จึงเป็นกฎเหล็กขั้นสุดท้าย ที่เด็ดขาดที่สุด หากนักโทษยังค้ายาในเรือนจำอย่างไม่สำนึก การประหารชีวิตจึงเป็นสิ่งที่ต้องดำเนินการตามข้อกำหนด..เห็นด้วยหรือไม่?