ให้ลมมันแรงร้อนเพียงใด ให้มีฝนมากมาย แดดเกรียมเผาแทบตาย อย่าไปยอมแพ้ อย่ายอมให้ลมพัดเราไป อย่ายอมเพราะความง่ายหยัดยืนสู้ด้วยใจ ด้วยใจที่รวมกัน** อิฐก้อนหนึ่งซึ่งถูกวางอย่างเดียวดาย มีความหมายแค่เพียงดินที่คนปั้น ซ่อนความงามซ่อนความจริงและความฝัน อิฐก้อนนั้นคงรอวันเพื่อมีค่า อิฐหมื่นแสนที่ถูกวางอย่างสร้างสรรค์ อัศจรรย์จึงบันดาลขึ้นตรงหน้า ก่อกำแพง สร้างบ้านเรือน ตึกระฟ้า แดดลมฝนจะพัดพาไม่มีหวั่น อิฐก้อนนั้นช่วยป้องกัน ไม่หวั่นเลย อิฐก้อนนั้นช่วยป้องกัน ไม่หวั่นเลย( ซ้ำ *)( คนตรี )( ซ้ำ ** , * )อิฐก้อนไหนจะถูกวางไว้อย่างเดิม อิฐก้อนไหนจะถูกวางไว้สร้างเมือง อิฐก้อนไหนจะถูกวางไว้สร้างเมือง”