" พอพูดถึงตลาดน้ำ ทุกคนก็มักจะนึกถึงตลาดน้ำดำเนินสะดวก ราชบุรีนู่น ซึ่งกว่าจะหาวันว่างไปได้ ก็นานโขพอดูอยู่ แถมยังต้องเคลียร์งานที่สุมหัวอยู่อีกพะเรอเกวียนอีก วันนี้ แนนเลยจะแนะนำที่เที่ยว ที่ใกล้ๆ ไปง่ายๆ แล้วกันนะคะ "พาเที่ยวตลาดน้ำกรุงเทพ ใครจะไป ยกมือขึ้น"

ผ่านม.ธรรมศาสตร์ ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัย ที่โด่งดังด้านการเมืองมาแต่ในอดีต ซึ่งทุกวันนี้ ภาพพจน์ก็อาจจะเปลี่ยนไปเล็กน้อยตามยุคสมัย มีนักศึกษาแข่งกันแต่งตัวมากขึ้นกว่าแต่ก่อน....ผ่านรพ.ศิริราช ที่มีชื่อเสียงในด้านการศัลยกรรม (มีใครรู้บ้างไหมคะ ว่าชาวต่างประเทศเพศที่สาม ยอมทุ่มเงินหลายๆแสน มาศัลยกรรมที่นี่ เพราะ ราคาไม่สูงมากซึ่งเค้าบอกต่อๆ กันมาว่าถูกมากๆ และ รับรองได้ว่า งานเนี้ยบ จริงๆคะ) จากนั้น ก็จะเริ่มเข้าคลองบางกอกน้อยแล้วล่ะคะ ชมชีวิตชาวบ้านที่อาศัยอยู่ริมคลอง ทั้งซักผ้า อาบน้ำ ล้างจาน ภาพเดิมๆ ก็ยังคงมีอยู่คะ

          จากนั้น ก็จะผ่านคลังเรือหลวงที่ใช้ในพระราชพิธีสำคัญ ....และแล้ว..ไม่น่าเชื่อ แนนเจอคนพายเรือขายของที่นี่ด้วยคะ ของที่ขาย ก็มักจะเป็นของที่ระลึกซะส่วนใหญ่ แม้ว่า จะมีคนขายของไม่เยอะเท่ากับที่ตลาดน้ำดำเนินฯ และ ของที่ขาย ก็มักจะเน้นไปที่ของที่ระลึก ไม่เหมือนกับตลาดน้ำดำเนินฯที่จะเน้นของขายเหมือนในตลาดจริงๆ แต่ แหะๆๆ ต่างชาติ เค้าก็มักจะไม่รู้ความแตกต่างเท่าไหร่ใช่ไหมคะ มีแต่พวกเรานี่แหละ เจ้าบ้าน ที่มีโอกาสได้รู้ได้เห็น (เพราะฉะนั้น ก็ควรจะไทยเที่ยวไทย แล้วก็ช่วยกัน หวงแหน รักษา ของไทยๆ ของเราเอาไว้นะคะ) จากนั้น ก็จะไปสิ้นสุดที่วัดอะไรสักวัดหนึ่งอ่ะ คะ แต่ด้วยความที่แนนห่างจากงานไกด์มานาน เลยไม่แน่ใจนักว่าวัดนั้น ชื่อวัดอะไร ไม่แน่ใจว่าจะเป็นวัดสีดาหรือเปล่า แต่จำได้แม่นว่า สุนทรภู่เคยอ้างถึงวัดนี้ ในกลอนบทหนึ่งของท่าน บริเวณนี้ จะมีปลาสวายเป็นจำนวนมาก (ฝรั่งเค้าเรียกว่า cat-fish คะ) ก็จะมีการให้อาหารปลา เป็นขนมปังปอนด์(ลูกเรือขายคะ ไกด์ไม่เกี่ยว) ซึ่งบางทีก็จะมีราเล็กๆ แอบอยู่ ไม่รู้ว่าปลาพวกนี้จะกินเชื้อราได้หรือเปล่าน้อ อิอิ ไม่มีอย. ในส่วนของปลาด้วยอ่ะซิคะ แต่เค้ามีความเชื่อกันนะคะว่า หากเราพบปลาสวายที่มีสีเผือก เรา จะมีโชค คงเป็นเพราะ หายากมั๊งคะ แต่ก็ทำให้แนนที่เคยเจอปลาสวายเผือก ปลื้มไปทั้งวันเหมือนกัน อิอิอิ ถึงจะไม่เจอโชคในวันนั้นก็ตามทีเถอะ เลาะคลองบางกอกน้อยเป็นที่เรียบร้อย ก็จะไปขึ้นท่าที่วัดอรุณฯ ซึ่งเป็นวัดสำคัญ ในสมัยที่พระเจ้าตากสินกู้เมือง ถ้าเล่าประวัติ ก็คงจะหนักไป ยังไง ถ้าใครสนใจ request มาอีกทีนะคะ เอาเป็นว่าแนนจะเล่าแค่คร่าวๆก็แล้วกันคะ ชาวจีนจะนิยมชมชอบวัดนี้มาก เนื่องจาก พระเจ้าตากสิน เป็นลูกครึ่งไทย-จีน วัดนี้แต่เดิมชื่อวัดมะกอก แต่เมื่อพระเจ้าตากสินยกทัพมาจะกู้เมืองโดยอาศัยวัดนี้ เป็นที่ตั้ง และมาถึงวัดนี้ ในเวลาตอนเช้าตรู่ จึงได้ทรงเปลี่ยนชื่อมาเป็นวัดแจ้งเพื่อเอาฤกษ์เอายาม จากนั้น ในสมัยร.2 ได้ทรงเปลี่ยนเป็น วัดอรุณราชวนารามฯ เนื่องจากวัดนี้ เป็นวัดหลวงในสมัยรัชกาลที่ 2 ซึ่งเราจะพบพระบรมนุสาววรีย์ของพระองค์ในบริเวณวัด จากนั้น ร.4 ได้ทรงเปลี่ยนเป็นวัดอรุณราชวรารามฯในรัชสมัยของท่าน และใช้มาจวบจนปัจจุบัน ภายในวัด มีพระปรางค์ใหญ่ที่เป็นจุดเด่นของวัดนี้อยู่ และมี ปรางเล็ก 4 ปรางค์อยู่ล้อมรอบทั้ง 4 มุม หากมองลึกในรายละเอียดแล้วละก็ จะเห็นว่า ใต้ฐานของปรางนั้น มีทั้งยักษ์ ลิง เทวดา มาหนุน ยก ฐานนั้นอยู่ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า สัตว์ใดๆ ต่างก็มาเทิดทูน อุ้มชูพระพุทธศาสนา ( ลึกซึ้งจริงๆนะคะ คนสมัยก่อนนี่นะคะ ว่าไหม?) ส่วนปรางค์นั้น ก็มักสื่อถึง เขาพระสุเมรุ ซึ่งเชื่อว่าเป็นเขาที่เชื่อมโลกมนุษย์ กับ สวรรค์ หากมาเที่ยววัดนี้ ในช่วงกลางวัน ก็จะพบเห็นแต่ร้านขายของที่ระลึก รวมไปถึงการถ่ายรูปกับงู และ นางรำ (กลุ่มเป้าหมาย มักจะเป็นชาวต่างชาติ) แต่หากผ่านในตอนกลางคืน ก็จะมีแสงไฟ เข้ามาช่วยให้ดูสวยงามไปอีกแบบ ก็อยู่ที่ว่า ชอบแบบไหนก็เลือกมาตอนนั้นแล้วกันนะคะ อิอิ แต่บอกไว้ก่อนนะ ถ้ามากลางคืน ชื่นชมธรรมชาติสวยงาม แต่ก็จะพลาด การให้อาหารปลา และการเยี่ยมชมภายในวัดนะคะ แหะๆๆ ถ้าเป็นคนไทยอยู่แล้ว มาไม่ยาก ก็น่าจะหาโอกาสดูทั้ง สองแบบเลยนะคะ แนนว่า อืมม เอาเป็นว่า ถ้าแนนเล่ารายละเอียดมากกว่านี้ อาจมีคนเบื่อได้ อิอิอิ จบจากวัดอรุณฯ เราก็จะข้ามฟากเพื่อไป วัดโพธิ์กัน แล้วต่อด้วยพระราชวัง ดีไหมคะ แต่ครั้งนี้ เป็นครั้งแรก กะงานพิมพ์ (อิ อิ ไม่ใช่งานเขียน แต่ใกล้เคียง) ยังไง ช่วยติชมมานิดนึงนะคะ แล้วยังไง จะเล่าต่อคราวหน้าแล้วกันคะ