คนบางคนมีนิสัยลังเลใจ ในการทำงาน ทำให้เขาหรือเธอคนนั้น ขาดโอกาสในการตั้งต้น เพราะการลังเล แปลว่า ไม่ทำ เมื่อไม่ทำ ผลก็ไม่เกิดขึ้นสักที
อยากจะลาออกจากงาน เพื่อไปทำธุรกิจส่วนตัว จะได้เป็นเถ้าแก่สักที คิดแล้วคิดอีก ตั้งท่าจะลาออกมาปีครึ่งแล้ว ก็ไม่ยอมยื่น จดหมายลาออกเสียที
อยาก จะบอกนายว่า จะขอย้ายจากฝ่ายประชาสัมพันธ์ ไปอยู่ฝ่ายส่งเสริมการตลาด รีๆ รอๆ อยู่เป็นนานสองนาน เพราะกังวลว่า นายคงจะไม่ยอมย้ายให้ ก็เลยไม่กล้าเอ่ยปาก ทั้งๆ ที่นายอาจจะดีใจ ก็ได้ในความคิดของลูกน้อง
ถ้าลังเลใจ จงลงมือทำ
คนบางคนมีนิสัยลังเลใจ ในการทำงาน ทำให้เขาหรือเธอคนนั้น ขาดโอกาสในการตั้งต้น เพราะการลังเล แปลว่า ไม่ทำ เมื่อไม่ทำ ผลก็ไม่เกิดขึ้นสักที
อยากจะลาออกจากงาน เพื่อไปทำธุรกิจส่วนตัว จะได้เป็นเถ้าแก่สักที คิดแล้วคิดอีก ตั้งท่าจะลาออกมาปีครึ่งแล้ว ก็ไม่ยอมยื่น จดหมายลาออกเสียที
อยากจะบอกนายว่า จะขอย้ายจากฝ่ายประชาสัมพันธ์ ไปอยู่ฝ่ายส่งเสริมการตลาด รีๆ รอๆ อยู่เป็นนานสองนาน เพราะกังวลว่า นายคงจะไม่ยอมย้ายให้ ก็เลยไม่กล้าเอ่ยปาก ทั้งๆ ที่นายอาจจะดีใจ ก็ได้ในความคิดของลูกน้อง
อยากจะโทรศัพท์ ไปติดตามลูกค้า ที่เคยเสนอ ขายกันไว้แล้ว ก็ห่วงว่า ลูกค้าคงจะติดประชุมอยู่ ลูกค้าอาจจะไปต่างประเทศ หรือลูกค้า อาจจะติดธุระสำคัญ ไม่สะดวกที่จะมารับสาย ก็เลยไม่โทรศัพท์ไป ในที่สุดคู่แข่ง ที่รวดเร็วกว่า เลยได้ลูกค้า รายนั้นไป
อยากจะควักกระเป๋า ออกเงินช่วยลูกน้อง ที่กำลังเดือดร้อนหนัก เกี่ยวกับอาการป่วยไข้ ของแม่ลูกน้อง ถึงขนาด ต้องเข้าโรงพยาบาลกะทันหัน ก็ได้แต่ "คิดว่าจะช่วย" อยู่อย่างนั้น ในที่สุด คนป่วยก็สิ้นใจไป โดยลูกน้อง ไม่ทันได้เห็นน้ำใจ ของผู้เป็นนาย
อยาก จะสมัครงานใหม่ เพราะงานที่ทำอยู่ ไม่มีอะไร ที่น่าท้าทาย อีกต่อไปแล้ว ก็ได้แต่ "ว่าจะ" โดยไม่ยอม ร่อนจดหมาย สมัครงาน ไปยังบริษัทเป้าหมาย จนแล้วจนรอด ก็ไม่ได้ทำเสียที
อยากจะเอ่ยปากทวงหนี้ลูกค้า ที่ผัดผ่อนสองงวดแล้ว เกรง ว่าลูกค้า จะไม่สบายใจเลย ไม่ยอมเอ่ยปาก
อุตส่าห์คิดสะระตะแล้วว่า ธุรกิจใหม่ ที่ศึกษามานานถึงครึ่งปี เป็นธุรกิจที่เป็นไปได้ และให้ผลตอบแทนดี พอสมควร แต่แล้วกลับดองโครงการ ไว้ในลิ้นชัก ไม่เริ่มต้นเสียที
ทั้งหมดนี้เป็นท่าทีลังเลใจ ที่น่าเสียดาย ต่อผลที่ควรเกิดขึ้น หากมีการตัดสินใจ คนเรารู้สึกลังเลใจ มีเหตุเนื่องมาจาก
- รู้สึกไม่มั่นใจ ในสิ่งที่คิดจะทำ ว่ามีความแน่นอน หรือไม่ ที่จะเกิดผลในทางบวก กลัวว่านาย จะไม่อนุญาต ก็จะเสียหน้า กลัวลูกค้าจะเสียใจ กลัวที่สมัครงานใหม่ จะไม่รับเข้าทำงาน กลัวว่าธุรกิจใหม่ จะทำให้เจ๊งหมดตัว ก็เลยไม่ยอมตัดสินใจทำ
- เพราะ มีนิสัยผัดวันประกันพรุ่ง มัวแต่คิดว่าเอาไว้เดือนหน้าก่อน เอาไว้สัปดาห์หน้าค่อยทำ เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยลงมือ อาจเป็นเพราะเขาคิดว่า การลงมือทำจะทำให้สูญเสียมากกว่า จะทำให้ได้มา หรืออาจเป็นเพราะว่า คนเราชอบทำสิ่ง ที่ง่ายก่อน แทนที่จะลงมือ ทำสิ่งที่ยากก่อน เช่น การหยิบหนังสือพิมพ์มาอ่าน หรือการเดินไปชงกาแฟ เป็นเรื่องที่สะดวกใจ มากกว่าการที่ทำให้ลูกค้า ต้องมารับสายโทรศัพท์ทวงหนี้
