เชื่อตัวเองก่อน จากนั้นคนอื่นจึงจะเชื่อตัวเรา

นกกระจอกตัวหนึ่งทำรังอยู่ในป่า มันมักจะน้อยเนื้อต่ำใจอยู่ตลอดเวลา มันหวังว่าตัวเองจะไม่เป็นแค่นกกระจอก แต่อยากเป็นนกชนิดอื่น มันตัดสินใจออกเดินทางไปทั่วเพื่อเห็นโลกให้มากขึ้น

เจ้านกกระจอกบินมาถึงริมทะเล เห็นนกอัลบาทรอสตัวหนึ่ง ปีกของนกอัลบาทรอสทั้งกว้างทั้งใหญ่ บินว่อนอย่างสง่างามอยู่กลางเวหา เจ้านกกระจอกมองดูปีกของตัวเองช่างไร้ประโยชน์

ตกกลางคืน มันฝันว่าตัวเองกลายเป็นนกอัลบรอสที่บินว่อนไปทั่วเหนือผืนทะเล ที่กว้างใหญ่อย่างมีความสุข แต่จู่ๆ ท้องฟ้าก็เกิดเมฆฝนดำครึ้ม มันคิดอยากหาที่หลบภัย แต่พบว่าตัวเองบินห่างไกลจากบกเกินไป สุดท้ายก็หมดแรง จมดิ่งสู่กลางทะเลหนาวเย็น

เจ้านักระจอกตกใจตื่นจากฝัน คิดในใจว่า ยังดีที่เป็นเพียงแค่ความฝัน

นกระจอกออกเดินทางต่อไปจนมาถึงป่าทึบแห่งหนึ่ง มันเห็นนกยูงตัวหนี่งมีขนที่สวยงามส่องประกายระยิบระยับภายใต้แสงอาทิตย์ นกกระจอกมองดูขนของตัวเอง ขนสีน้ำตาลอ่อน ไม่สะดุดตาแม้แต่น้อย มันหวังอยากที่จะมีขนสวยๆบ้าง

ค่ำคืนนั้นเจ้านกกระจอกฝนเห็นตัวเองกลายเป็นนกยูง มันตื่นเต้นดีใจมาก ชื่นชมขนของตนเองไม่ได้หยุด ทันใดนั้น มีเสือตัวหนึ่งปรากฎตัวออกมาจากป่าลึก นกกระจอกรีบหนีตาย แต่ขนที่หนักของมัน ทำให้มันบินได้ไม่สูง ช่วงที่หันกลับไปมอง กรงเล็บแหลมคมของเสือกำลังพุ่งมาหา

เจ้านำกระจอกตื่นขึ้นมาเหงื่อโซม มันคิดในใจ ยังดีที่เป็นเพียงแค่ความฝัน

สุดท้าย เจ้านกกระจอกตัดสินใจกลับสู่ป่าเดิมของตน มันรู้สึกดีใจที่ตัวเองเป็นเพียงนกกระจอกตัวหนึ่ง